GU in my life

Πάντα με θυμάμαι να προσπαθώ να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα που μου προκαλούσε κάθε φορά ένα κομμάτι. Ποτέ δεν τα κατάφερνα όμως, πάντα κάτι ήταν αδύνατο να του δώσω υπόσταση με λόγια. Αλλά ένας άνθρωπος πιστεύω πως μπόρεσε να το κάνει τέλεια, και αυτός είναι ο Dom Phillips, ο έπι χρόνια συγραφέας των Booklet της GU. Περιέγραφε την κάθε πόλη και τη μουσική του album με μοναδικό τρόπο. Πάρτε για παράδειγμα.....

Sasha - GU013 Ibiza: "It's tantalizing phuture phunk frenzy weaving sunny dreams with an exclusive sci-fi symphony. You don't need to hear the jets in here, Sasha's playing his own....."

John Digweed - 014 Hong Kong: "It's a wild and bumpy road of mucky house, robot funk and the devil's trance, and Digweed's tight, confident control never lets up, as he pulls off dangerous track combinations with a rally driver's cool..."

Darren Emerson - 015 Uruguay: "Emerson's nasty disco trip fly's through groove stimulated genres, tracks exquisitly funky in the middle, wild and demented around the edges, glowering with chemical dangers and flexing industrial leveles of bass."

John Digweed - 019 Los Angeles: "Digweed frames a wide screnn soundscape, where space shuttle radio messages, crackle across throbbing rhythmic landscapes"

James Lavelle - 023 Barcelona: "James Lavelles's revolutionary gu debut zigzags between dub, hip hop, deadly breaks and beat-driven house - And en route finds a new subversive spirit for electronic dance music."

Nick Warren - 024 Reykjavik: "Warren's rumble through icy breaks and spooky trance is as wild and windy as Iceland itself."

Anthony Pappa - Nubreed: "clamber up a slope of dangerously dark trance..."

2 _.___._:

lost.ghost said...

Ωραίες εποχές τότε, ήμουν και μικρός, τα διάβαζα και σκεφτόμουν πως θα ταν να είσαι σε τέτοια πάρτυ.

minus_one said...

απίστευτη μαγεία τα δισκάκια της gu, πιστεύω οτι η μουσική σε έκανε κατά κάποιον τρόπο να τα ζεις αυτά τα πάρτυ!

όλοι πάνω κάτω ζούμε ίδιες στιγμές...όμορφο αυτό..